Uprawa winorośli w Polsce to nie ogrodnicza ciekawostka, lecz fundament rosnącej kategorii win cenionych przez sommelierów i kucharzy. W 406,04 ha zarejestrowanych winnic (dane PIORiN 2025) dominują mrozoodporne odmiany hybrydowe Solaris, Regent i Johanniter, dające wina o wyrazistej kwasowości idealnej do polskiej kuchni. Ten przewodnik pokazuje, gdzie i jak rośnie polska winorośl oraz dlaczego trafia na wykwintne stoły.

Jak winorośl zadomowiła się w Polsce – krótka historia

Uprawa winorośli w Polsce trwa nieprzerwanie od X-XI wieku, kiedy cystersi i benedyktyni zakładali winnice przy klasztorach Małopolski, Sandomierza i Zielonej Góry, a jej współczesny renesans nastąpił po 1989 roku głównie na Podkarpaciu i w Lubuskiem. Pierwsze udokumentowane uprawy w okolicach Krakowa pojawiają się tuż po chrzcie Polski w 966 roku, a wino z polskich winnic służyło głównie celom liturgicznym.

Średniowiecze to złota era polskiego winiarstwa – od XI do XV wieku mnisi prowadzili winnice w okolicach Sandomierza, Krakowa i Zielonej Góry, ucząc świeckich rolników sztuki uprawy Vitis vinifera. Upadek nastąpił w XVI-XVIII wieku wraz z ochłodzeniem klimatu (mała epoka lodowcowa) i konkurencją tańszych win z Węgier oraz Mołdawii.

Zielona Góra była historycznym centrum winiarskim – w okresie międzywojennym okręg liczył 1400 ha winnic i 2220 gospodarstw, a tutejsze wina eksportowano do Japonii i USA. II wojna światowa i komunizm niemal zniszczyły branżę.

Reaktywacja polskiego winiarstwa wystartowała po 1989 roku od Winnicy Golesz Romana Myśliwca na Podkarpaciu, która stała się szkołą dla pokolenia nowych winiarzy. Dziś po Polsce rozsiane są pamiątki kulturowe tej tradycji – miejscowości Winnica, Winiary i Winna Góra.

Od klasztornych winnic do polskiego odrodzenia winiarskiego

Oś czasu polskiego winiarstwa pokazuje ponad tysiąc lat ciągłej tradycji, choć z długą przerwą:

Okres	Wydarzenie
X w. (966+)	Pierwsze winnice w Małopolsce po chrzcie Polski
XI-XV w.	Złota era – cystersi i benedyktyni w Sandomierzu, Krakowie, Zielonej Górze
XVI-XVIII w.	Upadek – mała epoka lodowcowa, import z Węgier i Mołdawii
1918-1939	Zaleszczyki i Podole – polskie wina przedwojenne
1945-1989	Stagnacja, niemal całkowity zanik branżowej uprawy
1989+	Odrodzenie – Winnica Golesz, ekspansja na Podkarpaciu i w Lubuskiem
2025	406,04 ha zarejestrowanych winnic, 260 skontrolowanych gospodarstw

Warunki klimatyczne do uprawy winorośli w Polsce

Uprawa winorośli w Polsce jest możliwa w strefie klimatu umiarkowanego przejściowego – kluczowe są ekspozycja południowa, przepuszczalna gleba o pH min. 6,7 i ochrona przed mrozem, bo polskie lata dzięki zmianom klimatu stają się coraz cieplejsze. Średnia temperatura roczna wynosi 7-9°C, a sezon wegetacyjny trwa od kwietnia do października.

Wyzwania klimatyczne są realne: mróz poniżej -20°C zabija pąki Vitis vinifera, późne przymrozki wiosenne niszczą rozwijające się pędy, a wysoka wilgotność sprzyja chorobom grzybowym. Z drugiej strony chłodne noce zachowują wyrazistą kwasowość owoców i intensywne aromaty – cechę cenioną w winach o chłodnego klimatu.

Zmiana klimatu sprzyja polskiemu winiarstwu – w ostatnich dekadach średnia roczna wzrosła o +1,5°C, wydłużając sezon wegetacyjny o około 2 tygodnie. Stanowisko optymalne to stoki o ekspozycji południowej (S) lub południowo-zachodniej (SW), najlepiej przy ścianie budynku, która oddaje ciepło i podnosi mikroklimat o kilka stopni.

Gleba pod winorośl wymaga pH 6,7-7,5, próchnicy minimum 3% oraz dobrej przepuszczalności. Do odkwaszania używa się kredy malarskiej (nie wapna palonego). Korzenie schodzą na głębokość 25-35 cm i wytrzymują temperaturę do -8°C, więc bezśnieżne mroźne zimy stanowią największe zagrożenie.

Wskaźnik SAT – jak mierzyć potencjał regionu

SAT (Suma Aktywnych Temperatur) to suma średnich dobowych temperatur powyżej 10°C w sezonie wegetacyjnym – kluczowy wskaźnik potencjału winiarskiego regionu. Dla winorośli w Polsce optymalna SAT wynosi 2500-2800°C, co pozwala dojrzeć większości odmian hybrydowych i wczesnych szczepów europejskich.

Regiony o najwyższym SAT w Polsce to Lubuskie (Zielona Góra), Małopolskie (Sandomierz, dolina Wisły) oraz Dolnośląskie (Wzgórza Trzebnickie). Wybór działki opiera się na trzech parametrach: ekspozycja stoku (S/SW), typ gleby (lessowa, wapienna, piaszczysto-gliniasta) i brak zastoiska mrozowego – obniżenia terenu, w którym zimne powietrze zalega zimą.

Najlepsze regiony winiarskie w Polsce

W Polsce wykształciły się cztery główne regiony winiarskie, każdy z odrębnym terroir:

Region	Powierzchnia (GUS)	Charakterystyka
Lubuskie	135,9 ha	Tradycja przedwojenna, wina musujące metodą szampańską (Chardonnay, Pinot Noir, Solaris), Zielona Góra
Małopolskie	107,6 ha	Sandomierz – gleby lessowe, mikroklimat wzgórz nad Wisłą, chłodne noce, 42 kontrole PIORiN
Dolnośląskie	102,1 ha	Winnica Jaworek, Wzgórza Trzebnickie, Pakoszów/Hople, 34 kontrole PIORiN
Podkarpackie	~70 ha	Kolebka odrodzenia – Winnica Golesz, odmiana Jutrzenka (pierwsza polska krzyżówka)

Małopolski Przełom Wisły to mikroregion o szczególnym mikroklimacie – stromych zboczach z ekspozycją południową, gdzie mineralność gleb lessowych przekłada się na strukturę win białych. Lubuskie Centrum Winiarstwa kontynuuje przedwojenną tradycję metody szampańskiej, a coroczne Święto Winobrania w Zielonej Górze to największy event enoturystyczny kraju.

Jakie odmiany winorośli uprawiać w Polsce?

W Polsce dominują mrozoodporne odmiany hybrydowe – krzyżówki Vitis vinifera z amerykańskimi i azjatyckimi gatunkami winorośli o naturalnej odporności – bo tradycyjne europejskie szczepy wymagają w naszym klimacie okrycia na zimę lub ścian osłonowych. Mrozoodporność hybryd sięga -26°C do -27°C, podczas gdy klasyczna Vitis vinifera ginie poniżej -20°C.

Odmiany winorośli dzielą się na trzy grupy: deserowe (do bezpośredniego spożycia), przerobowe/winne (do winifikacji) i hybrydowe (krzyżówki łączące cechy obu). Produkcja w polskich winnicach to około 60% wino białe i 40% różowe i czerwone – proporcja typowa dla chłodnego klimatu.

Popularne szczepy w polskich winnicach to Solaris, Johanniter, Seyval Blanc, Riesling, Regent, Rondo, Pinot Noir, Chardonnay oraz Cabernet Cortis. O wyborze odmiany decyduje SAT regionu, ekspozycja południowa stanowiska i wybrana forma prowadzenia krzewu.

Odmiany hybrydowe mrozoodporne – fundament polskich winnic

Tabela najpopularniejszych hybryd w polskim winiarstwie:

Odmiana	Kolor	Mrozoodporność	Charakterystyka wina
Solaris	biała	-26°C	Tropikalne owoce + cytrusy, wysoka kwasowość
Johanniter	biała	-25°C	Kwiatowa mineralność, odporny na mączniaka
Seyval Blanc	biała	-25°C	Świeżość, baza musujących Blanc de Blancs
Regent	czerwona	-26°C	Owoce leśne, łagodne taniny
Rondo	czerwona	-27°C	Intensywny kolor, jagodowe + korzenne
Cabernet Cortis	czerwona	-25°C	Czarna porzeczka, zielony pieprz

UWAGA – odmiany zakazane w Polsce: Noah, Othello, Isabelle, Clinton i Herbemont nie mogą być używane do produkcji wina ze względu na podwyższoną zawartość metanolu w finalnym produkcie. Kontrolę nasadzeń prowadzi PIORiN (Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa), a sadzonki muszą mieć paszport roślin.

Odmiany czerwone: Regent, Rondo, Pinot Noir

Regent to najpopularniejsza polska odmiana czerwona – hybryda zbliżona w smaku do Vitis vinifera, mniej taniczna, idealnie pasująca do kiełbas regionalnych i pieczonych mięs. Daje wina o głębokim rubinowym kolorze i nutach owoców leśnych.

Rondo charakteryzuje się intensywnym, ciemnym kolorem i mocną strukturą – aromaty jagodowe łączą się z korzennym tłem, a wino dobrze się starzeje w dębie. Pinot Noir jest najbardziej wymagającym szczepem czerwonym uprawianym w Polsce – delikatne grona dojrzewają tylko w cieplejszych regionach (lubuskie, podkarpackie), dając wina o aromatach malin i wiśni z elegancką strukturą tanin.

Cabernet Cortis to odporna hybryda Cabernet Sauvignon – oferuje nuty czarnej porzeczki i zielonego pieprzu, znakomicie radzi sobie na cięższych glebach.

Odmiany białe: Solaris, Johanniter, Seyval Blanc, Riesling

Solaris to flagowa biała odmiana polskich winnic – hybryda dająca wina o tropikalnych aromatach (ananas, mango), wysokiej kwasowości i alkoholu 12-13%, dobrze plonująca w Lubelskiem i na Mazowszu. Johanniter oferuje cytrusowo-kwiatowy profil z mineralną nutą – idealne wino do ryb słodkowodnych.

Seyval Blanc to świeże, jabłkowe wino o lekkiej kwasowości – polscy winiarze coraz częściej używają go jako bazy win musujących Blanc de Blancs. Riesling to klasyk Vitis vinifera, z którym polskie winnice eksperymentują od kilkunastu lat – mineralne, cytrusowe, z długim finiszem, najlepsze efekty daje w Sandomierzu i lubuskiem.

Jak założyć i poprowadzić winnicę krok po kroku

Założenie winnicy w Polsce wymaga wyboru odpowiedniego stanowiska (ekspozycja S, gleba pH 6,7-7,5), dobrania odpornych odmian i systematycznej pielęgnacji przez minimum 3 lata przed pierwszymi handlowymi plonami. Sadzonki musi dostarczyć uprawniony szkółkarz wraz z paszportem roślin wymaganym przez PIORiN.

Sześć kluczowych etapów zakładania winnicy:

1. Krok 0: analiza glebowa (pH, próchnica, makroelementy) i klimatyczna działki (SAT, ryzyko przymrozków)
2. Krok 1: wybór stanowiska, odkwaszenie i nawożenie gleby
3. Krok 2: zakup sadzonek z paszportem roślin od uprawnionego dostawcy
4. Krok 3: sadzenie wiosenne, gdy gleba jest nagrzana
5. Krok 4: montaż podpór (szpaler drutowy, paliki)
6. Krok 5: wieloletnia pielęgnacja – cięcie, oprysk, okrywanie

Terminy kluczowe dla każdego winiarza: bryła korzeniowa, szpaler, głębokość sadzenia, miejsce szczepienia i paszport roślin.

Wybór stanowiska i przygotowanie gleby

Idealne stanowisko to stok o ekspozycji południowej (S) lub południowo-zachodniej (SW), osłonięty od północnego wiatru, bez zastoiska mrozowego. Mikroklimat przy ścianie południowej budynku potrafi podnieść temperaturę o 3-5°C względem otwartego terenu.

Przygotowanie gleby zaczyna się rok przed sadzeniem: pH 6,7 (przy niższym dodać kredę malarską, nigdy wapno palone), próchnicy minimum 3%, na głębokość 70 cm wprowadzić 40-50 t/ha obornika 2-letniego lub kompostu. Korzenie winorośli sięgają na 25-35 cm i wytrzymują do -8°C, dlatego głęboka, przepuszczalna gleba jest kluczowa.

Odległości sadzenia zależą od formy prowadzenia: odmiany deserowe prowadzone na sznurze skośnym – 120-140 cm w rzędzie, odmiany przerobowe w formie Guyot – 110-120 cm. Odległości między rzędami: 2-2,5 m dla wygodnej pracy maszynowej.

Sadzenie winorośli – głębokość, rozstawa, technika

Optymalny termin sadzenia to wiosna (kwiecień-maj), gdy ziemia jest już nagrzana powyżej 8°C. Sadzonki winorośli mogą być doniczkowe (gotowe, bez stresu sadzenia) lub kopane (szczepione, tańsze, ale wymagające szybkiego sadzenia).

Technika sadzenia jest precyzyjna – korzenie umieszcza się na głębokości 30 cm, miejsce szczepienia musi pozostać 10 cm nad poziomem gleby (zakopanie szczepu prowadzi do ukorzenienia się Vitis vinifera i utraty odporności podkładki). Palik podporowy wbijamy bezpośrednio przy sadzonce – po sadzeniu jest na to za późno.

Pierwsze 3 lata są kluczowe dla kształtowania pokroju krzewu – winorośl tworzy strukturę szkieletową, którą zachowa przez kolejnych 20-30 lat. Plony handlowe pojawiają się od 3-4 roku, pełne plonowanie od 5 roku.

Formy prowadzenia krzewów: Guyot, sznur skośny, pergola

Wybór formy prowadzenia decyduje o pracochłonności, plonie i odporności na mróz. Cztery główne systemy stosowane w polskich winnicach:

Forma	Zastosowanie	Zalety
Guyot dwuramienny bez pnia	odmiany przerobowe	Łatwe okrywanie zimą, dobre dojrzewanie gron
Sznur skośny bez pnia	odmiany deserowe	Łatwy dostęp, wcześniejsze dojrzewanie
Głowa	małe winnice amatorskie	Zwarta, ale skłonna do zagęszczenia
Pergola	tylko mrozoodporne >-27°C	Dekoracyjna, większy plon, ale trudniejsza pielęgnacja

System Guyot to najpopularniejsza forma w polskich winnicach przerobowych – dwa ramiona owocujące tnie się co roku, zachowując 2-3 pąki rezerwowe (mróz wnika przez rany cięcia, dlatego zostawia się zapas). Sznur skośny sprawdza się dla odmian stołowych jak Aurora czy Muscat Hamburg.

Zimowanie i okrywanie winorośli

Vitis vinifera traci pąki poniżej -14°C, dlatego okrywanie zimowe jest konieczne dla klasycznych szczepów europejskich w większości regionów Polski. Wyjątek stanowi sadzenie przy ścianach południowych, gdzie pojemność cieplna muru chroni krzew do -25°C bez okrycia.

Technika okrywania to przygięcie pędów do gruntu i przykrycie geowłókniną, gałązkami świerkowymi lub matami słomianymi. Kopczyk ziemi 5-10 cm nad sadzonką chroni korzenie i miejsce szczepienia przed wymrożeniem oraz zalaniem przy wiosennych roztopach.

Korzenie polskiej winorośli wytrzymują do -8°C, a zagrożenie powstaje tylko podczas bezśnieżnych mroźnych zim – śnieg działa jak naturalna izolacja. Hybrydy mrozoodporne (Solaris, Regent, Rondo) najczęściej nie wymagają okrywania nawet w surowsze zimy, co znacząco upraszcza pielęgnację winnicy.

Choroby, szkodniki i pielęgnacja winorośli

Największe zagrożenia dla polskich winorośli to choroby grzybowe – mączniak rzekomy i szara pleśń – których ryzyko zmniejsza wybór odpornych odmian hybrydowych oraz dobre przewietrzenie i regularne cięcie krzewów. Polskie warunki (wysoka wilgotność, opady 500-700 mm rocznie) sprzyjają patogenom grzybowym, dlatego IPM (Integrated Pest Management) staje się standardem w nowoczesnych winnicach.

Profilaktyka opiera się na trzech filarach: wybór odpornych odmian (Johanniter, Bianca, Cascade, Cabernet Cortis), regularne cięcie zapewniające cyrkulację powietrza wokół gron oraz unikanie nadmiernego podlewania w sezonie. Wysoka kwasowość gleby i nadmiar azotu też sprzyjają chorobom.

Szkodniki zwierzęce to przede wszystkim mszyce (atakują młode pędy), przędziorki (suche, gorące lata), ptaki (siatki ochronne przed zbiorem) i myszy zimą (chronią gałązki świerkowe wokół podstawy krzewu). Sarny i jelenie wymagają ogrodzenia winnicy.

Choroby grzybowe: mączniak rzekomy, szara pleśń

Mączniak rzekomy (Plasmopara viticola) to najgroźniejsza choroba polskich winnic – na liściach pojawiają się olejiste plamy, od spodu biały, puszysty nalot. Warunki rozwoju: wilgoć powyżej 80% + temperatura 18-22°C. Walka: profilaktyczne opryski miedziowe (Cu) lub fungicydy systemowe.

Mączniak prawdziwy (Uncinula necator) atakuje suche, gorące dni – biały mączysty nalot na pędach, liściach i gronach. Tradycyjna metoda to opylanie siarką elementarną. Szara pleśń (Botrytis cinerea) atakuje grona przed zbiorem przy nadmiernej wilgoci – paradoksalnie ten sam patogen w kontrolowanych warunkach daje szlachetną pleśń (Sauternes, polskie wina słodkie).

Biała zgnilizna powstaje przy uszkodzeniach mechanicznych gron – dlatego ważne jest delikatne traktowanie owoców podczas pielęgnacji. Naturalne metody profilaktyczne: wyciąg z pokrzywy (oprysk dolistny), nawóz biologiczny EM (efektywne mikroorganizmy).

Nawożenie i pH gleby – klucz do zdrowych gron

Optymalne pH gleby dla winorośli wynosi 6,7-7,5, choć gleby wapienne dochodzące do pH 8 są tolerowane przez większość odmian białych. Polskie gleby często bywają lekko kwaśne (4,5-6,0) i wymagają odkwaszenia kredą malarską (nie wapnem palonym) w dawce 300-500 kg/ha co 3-4 lata.

Roczne zapotrzebowanie pokarmowe winnicy w pełnym plonie:

Składnik	Dawka	Funkcja
Azot (N)	80-100 kg/sezon w 2 dawkach	Wzrost zielony, ale nadmiar obniża walory smakowe
Fosfor (P)	60-80 kg/ha	Korzenie, kwitnienie
Potas (K)	160-180 kg/ha	Decyduje o smaku jagód
Magnez (Mg)	60-80 kg/ha	Niedobór = chloroza liści
Wapń (Ca)	1500-1800 mg/l gleby	Mocne, zdrowe krzewy

Próchnica musi utrzymywać się na poziomie minimum 3% – dostarcza ją obornik 2-letni (raz na 4-5 lat) lub kompost. Nadmierne nawożenie azotowe powoduje bujny wzrost zielony kosztem jakości owoców – powstaje wino „wodniste”, bez koncentracji aromatów typowej dla chłodnego klimatu.

Polskie wino a kuchnia – co warto wiedzieć przy stole

Polskie wino, dzięki wyrazistej kwasowości i świeżości typowej dla chłodnego klimatu, znakomicie komponuje się z daniami polskiej kuchni – zwłaszcza z pieczonymi mięsami, rybami słodkowodnymi i serami regionalnymi. Terroir poszczególnych regionów decyduje o profilu wina: gleby lessowe Sandomierza dają wina mineralne idealne do ryb, a wapienne podłoże Podkarpacia produkuje wina owocowe pasujące do mięs.

Polskie białe wytrawne ze Solaris lub Johanniter to naturalny wybór do ryb słodkowodnych – karpia z Zatora, pstrąga z Doliny Popradu, sandacza z Mazur. Wysoka kwasowość przecina tłustość ryby smażonej, a tropikalne nuty Solaris kontrastują z mineralnym smakiem białego mięsa. Sery owcze z Podhala (oscypek, bryndza) znajdują w polskim Rieslingu mineralnego partnera.

Polskie wino białe półwytrawne (Riesling z lubuskiego, Solaris) komponuje się z żurkiem na zakwasie, pierogami z kapustą i grzybami oraz bigosem – słodkawe nuty równoważą kwaśny zakwas i tłustość. Czerwone polskie wina z Regenta i Rondo pasują do pieczonych mięs, kiełbas regionalnych (krakowska, lisiecka, jałowcowa) i barszczu czerwonego z uszkami.

Polskie wina musujące metodą szampańską z lubuskiego (bazujące na Chardonnay, Pinot Noir i Solaris) to perła krajowego winiarstwa – świetne jako aperitif, do gęsiny pieczonej ze Świętego Marcina lub do ryby w galarecie. To realna polska alternatywa dla francuskiego Crémant.

Enoturystyka to praktyczny sposób na poznanie polskich win – Święto Winobrania w Zielonej Górze (wrzesień), Festiwal Sera i Wina w Sandomierzu, szlak winiarski Małopolski Przełom Wisły oraz Winnice Karpat dają doświadczenie pełne degustacji z lokalnymi specjałami. Polskie winnice prowadzą sprzedaż bezpośrednią i mają restauracje przy gospodarstwie.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Jak uprawiać winorośl w Polsce?

Uprawa winorośli w Polsce wymaga stanowiska o ekspozycji południowej, gleby o pH 6,7-7,5, mrozoodpornych odmian hybrydowych (Solaris, Regent, Johanniter) i systematycznej pielęgnacji przez minimum 3 lata. Sadzonki muszą mieć paszport roślin zgodnie z wymogami PIORiN.

Jakiego sąsiedztwa nie lubi winogron?

Winorośl nie toleruje sąsiedztwa orzecha włoskiego (juglon hamuje wzrost), kapusty, kalafiora i innych krzyżowych (konkurencja o azot) oraz trawników (rywalizacja korzeniowa). Dobrymi sąsiadami są róże (wczesny wskaźnik mączniaka), lawenda i zioła odstraszające szkodniki.

Jaka jest najlepsza winorośl do uprawy w Polsce?

Najlepsza winorośl do uprawy w Polsce to Solaris (biała hybryda, -26°C mrozoodporności, tropikalne aromaty) dla początkujących oraz Regent w odmianach czerwonych. Obie odmiany są odporne na choroby grzybowe i dają wina dobrej jakości przy minimalnej pielęgnacji.

Ile lat po posadzeniu owocuje winogron?

Winorośl daje pierwsze owoce w 3-4 roku po posadzeniu, a pełne plonowanie osiąga w 5-6 roku. Pierwsze 3 lata są kluczowe dla kształtowania pokroju krzewu – w tym czasie nie zbiera się gron, by krzew zbudował solidną strukturę szkieletową na kolejne 20-30 lat.

Kiedy zbierać winogrona w Polsce?

Zbiór winogron w Polsce przypada na okres od końca sierpnia (wczesne odmiany jak Solaris) do października (Pinot Noir, Riesling). Termin zależy od cukrowości (mierzonej refraktometrem – optimum 18-22 °Brix), kwasowości i pogody. Późne zbiory dają więcej koncentracji, ale ryzyko deszczu i pleśni rośnie.

Jakie choroby najczęściej atakują winorośl w Polsce?

Najczęstsze choroby winorośli w Polsce to mączniak rzekomy (Plasmopara viticola), mączniak prawdziwy (Uncinula necator), szara pleśń (Botrytis cinerea) i biała zgnilizna. Wszystkie sprzyjają im wilgotny klimat – profilaktyka polega na cięciu zapewniającym cyrkulację powietrza, opryskach miedziowych i wyborze odpornych odmian.

Czy polskie wino jest gorsze od zachodnioeuropejskiego?

Polskie wino nie jest gorsze – jest inne. Chłodny klimat daje wina o wyrazistej kwasowości, świeżości i niższym alkoholu (11-13%), które wymagają innego doboru potraw niż południowoeuropejskie. Polskie musujące lubuskie metodą szampańską są coraz częściej porównywane z francuskim Crémant w międzynarodowych konkursach.

Jak zarejestrować winnicę w Polsce (PIORiN, KOWR)?

Rejestracja winnicy obejmuje wpis do rejestru PIORiN (sadzonki z paszportem roślin, kontrola fitosanitarna) oraz KOWR (Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa) dla produkcji wina na sprzedaż. Producent musi też zarejestrować działalność w Urzędzie Skarbowym (akcyza) i prowadzić ewidencję zbiorów.

Jakie odmiany winorośli są zakazane w Polsce?

Zakazane do produkcji wina w Polsce są odmiany Noah, Othello, Isabelle, Clinton i Herbemont ze względu na podwyższoną zawartość metanolu po fermentacji. Zakaz wynika z prawa UE – odmiany te można uprawiać do bezpośredniego spożycia, ale nie do winifikacji.

Czy można uprawiać winorośl na balkonie?

Tak, winorośl można uprawiać na balkonie w dużym pojemniku (min. 40 l ziemi), wybierając odmiany karłowe lub deserowe (Aurora, Muscat Hamburg). Wymaga ekspozycji południowej, regularnego podlewania, ochrony przed mrozem zimą (przeniesienie do zimnego, jasnego pomieszczenia) i podpory drabinkowej.